Dom Wczasowy Natalia położony jest w Łebie. W 12 minut można dojść z niego na piaszczystą plażę nad Morzem Bałtyckim. W niektórych pokojach Goście mogą bezpłatnie korzystać z bezprzewodowego dostępu do Internetu.
Wszystkie pokoje zostały urządzone w prostym stylu i wyposażone w telewizor, czajnik elektryczny oraz zestaw do parzenia kawy i herbaty. Każdy pokój obejmuje łazienkę z kabiną prysznicową lub wanną. Ze wszystkich okien roztacza się widok na ogród.
W Domu Wczasowym Natalia do dyspozycji Gości jest ogród i bezpłatny sprzęt do grillowania. Na miejscu dostępna jest również wspólna kuchnia, obejmująca jadalnię.
Obiekt jest oddalony o 400 metrów od dworca kolejowego w Łebie i o 230 metrów od Ogrodu Ornitologicznego.
Doba hotelowa od godziny 14:00 do 10:00.
Przed przyjazdem należy dokonać przedpłaty przelewem. Personel obiektu przekaże Gościom szczegółowe informacje po dokonaniu rezerwacji.
W przypadku pobytu w obiekcie z dziećmi należy pamiętać, że obiekt jest prawnie zobowiązany do stosowania standardów ochrony małoletnich, ustalenia tożsamości małoletnich i ich relacji z osobą dorosłą, z którą przebywają.
Pokój trzyosobowy. Ten pokój trzyosobowy z łazienką wyposażony jest w telewizor i czajnik elektryczny. Pokój Trzyosobowy - 3 osobowy. Powierzchnia pokoju ok.: 12 mkw. ;
Pokój Czteroosobowy. Ten pokój czteroosobowy z łazienką wyposażony jest w telewizor i czajnik elektryczny. Pokój Czteroosobowy - 4 osobowy. Powierzchnia pokoju ok.: 16 mkw. ;
Pokój dwuosobowy. Ten pokój dwuosobowy z łazienką wyposażony jest w telewizor i czajnik elektryczny. Pokój Dwuosobowy - 2 osobowy. Powierzchnia pokoju ok.: 10 mkw. ;
Pokój rodzinny z wanną. Ten pokój rodzinny z łazienką wyposażony jest w telewizor i czajnik elektryczny. Rodzinny - 4 osobowy. Powierzchnia pokoju ok.: 40 mkw.
Noclegi w Łebie
Łeba opis: Miasteczko Łeba powstało w XIII w. Panowały tam jednak bardzo trudne warunki życia więc nie było wówczas zbyt atrakcyjnym miejscem do założenia gospodarstwa. Atutem stało się strategiczne położenie przy ujściu rzeki, które interesowało Krzyżaków. W 1309 r. Zawładnęli oni Łebą oraz całym Pomorzem Gdańskim. Łeba na przestrzeni lat zmagała się z wieloma przeciwnościami natury. W kronikach zanotowano ogromne powodzie w latach 1396, 1441, 1467,1497. 11 stycznia 1558 r. potężny sztorm na Bałtyku spowodował powódź, która wyrządziła tak wielkie zniszczenia, że mieszkańcy zdecydowali się zbudować nowe miasto w miejscu odległym o ok.2 km na południowy wschód od poprzedniego. I tak w 1570 r. kolejny atak morza zmusił mieszkańców do przeniesienia się do nowej Łeby, a opuszczone tereny wkrótce całkowicie pochłonął piasek wydmowy. Rok 1590 wiąże się ze zburzeniem kościoła św. Mikołaja. Stał on w centrum średniowiecznego miasteczka. Do dziś zachował się jedynie fragment muru tej budowli. Pomimo tego, iż osada została oddalona od morza życie mieszkańców nadal nie było łatwe. W XVIII w. postanowiono zbudować duży port na jeziorze Łebsko, w tym celu przekopano kanał przez mierzeję. Okazało się to przedsięwzięciem na owe czasy nierealnym, albowiem 4 marca 1799 fale morskie całkowicie zniweczyły pracę, rozniosły zgromadzone zapasy drewna, wyrzuciły na ląd statki. Mieszkańcy byli zmuszeni zaniechać budowy. Dopiero w drugiej połowie XX w. wybudowano mały port morski, służący głównie rybakom, uregulowano też brzegi rzeki. Miasto zaczęło także pełnić rolę miejscowości letniskowej. Stało się to dzięki uzyskaniu połączenia kolejowego i drogowego i kolejowego z Lęborkiem.